Eitt og annad

Alloallo

Thvilik hatid sem thad er ad ferdast og vera frjals! Eg held afram ad fiflast i folki eins og eg gerdi i Sudur Asiu. Eg geng inn a veitingastad, sma markad eda verslun med skringilegheit, brosid og kannski myndavel ad vopni og fae folk virkilega til thess ad brosa og jafnvel hlaeja. Thetta hefur ekki verid einkennandi fyrir mina hegdun heima a Islandi en mer finnst eg nu hafa breytt svolitid vidmoti minu gagnvart thjonustufolki almennt. Of oft hef eg gerst sekur um ad lita a samskipti min vid t.d. thjonustufolk sem millibilsastand i vegi minum til ad komast einhvert annad. Madur er manns gaman.

Mynd af mer fyrir utan gamla mosku i Beijing sem tekin var af danskri tveggjadagavinkonu.

I dag atti eg frabaera stund thegar kallinn skellti ser i handsnyrtingu! Ju, handsnyrtingu. Thannig er mal med vexti ad naglabondin min eru thurr og sprungin og fyrir nokkrum arum sidan fekk eg haettulega blodeytrun ut af sykingu i einum fingrinum. I gaer for eg i mitt fyrsta nudd sem eg borga fyrir her i Xi'an thar sem eg er nu staddur. Eftir nokkud notalegt nudd hja nuddkonunni kom onnur kona inn i herbergid og for fljotlega ad gefa til kynna med donalegum hreyfingum ad sitthvad fleira vaeri nu a bodstolnum a stofunni. Thegar nuddinu var lokid var eg nanast kominn i fosturstellinguna til ad verjast agangi kvennanna, eg er og var of kurteis/medvirkur til ad rjuka a dyr.


I dag fannst mer eg ekki thurfa ad hafa ahyggjur af svona logudu thegar eg gekk fram hja somasamlegri bullu i dyrari hluta Xi'an. A skilti stod 'Nails' og eg sa ad inni voru nokkrar ungar stulkur sem eg gaeti fengid til ad fara hja ser vid ad fa undarlegan, karlkyns turista inn til sin. Thegar ein daman byrjadi handsnyrtinguna gaf eg til kynna ad eg vildi engar thjalir og slipanir med latbragdi heldur bara almennilegar og karlmannlegar vidgerdir a naglabondunum. A endanum var for eg i gegnum allan pakkann, thjalir, naglaslipun, thrif, gel, hreinsikrem, olia og bleikt krem JA TAKK! A endanum fekk stulkan vilja sinum framgengt a noglunum minum og eg benti henni meira ad segja a skinn ordu sem maetti vinsamlegast fjarlaegja. Ekki vildi eg nu lita faranlega ut! Oft atti eg nu bagt med mig. Hvad thad eru miklar paelingar bakvid thad a lappa upp a neglur. En eg aetla ekkert ad utiloka ad eg fari i handsnyrtingu aftur a aevinni thetta var gifurlega fyndid og gaman tho thad verdi thad kannski ekki naest. Serstaklega ekki ef eg tharf ad borga meira en 200 kronur fyrir thetta. Eg hlyt ad fa nokkur metro stig fyrir thetta og get eflaust tekid thatt i samraedum kvenna um handsnyrtingar ( vei! ).

Kinversku handsnyrtistelpurnar hofdu audvitad gaman ad thessu ollu saman og reglulega skiptust thaer a flissi. Ahhh....thetta fliss i ungum kinverskum stulkum.... thad er aedislegt! Thad tharf sko ekki mikid til ad lata thaer fara hja ser. Ja eda konurnar! I dag var eg ad taka myndir af graenmeti a graenmetismarkadi sem var raunar bara atylla til ad taka a endanum myndir af einni konunni med graenmeti inn a myndinni. Thetta vard allt saman einn skripaleikur thar sem ein grufdi sig bara skellihlaejandi a medan onnur reyndi ad tosa hana upp i myndatoku en fekk tha bara sjalf a baukinn i myndatokum - sem olli meiri katinu.


Eg verd ad eta hattinn minn hvad vardar efasemdir minar um kinverskan mat en aetla tho ad sleppa thvi. Kinverskur matur er miklu betri en nokkur hattur. Liklegast faum vid svolitid einsleita mynd af matarmenningu framandi landa i gegnum veitingahus a Islandi eda i okkar nagrannalondum. Mer hefur fundist kinverskur matur fara half illa i magan a mer heima en her uti er maginn i topp standi jafnvel thott eg se farinn ad fa mer gotumaltidir fyrir 50 kronur. Liklegast a eg bara erfitt med einhverjar djupsteikingaroliur heima.


Eg er farinn ad elta Kinverjana miklu meira i vali a mat og farinn ad fa betri tilfinningu fyrir verdlaginu. Eg skoda ordid litid hvad ferdahandbokin min maelir med og fer helst a stadi thar sem margir kinverjar sitja ad snaedingi. Eg gerdi thetta fyrst i Bejing med tekkneskri 'dagvinkonu' sem hafdi einmitt fjolda Kinverja ad leidarljosi i vali sinu a veitingahusum. Veitingahusid, sem var afskaplega litid og ohrifalegt, var trodid af havaerum Kinverjum og bord og golf voru thakin mat. Thar sem matsedillinn var a kinversku og stemdi ekki vid neinar thydingar i ordabokunum okkar hringdi vinkonan i vin sinn og spurdi hvernig madur segdi 'eggaldinn' a mandarin. Thad fengum vid a hreint og bentum med handahofi a einn rett a matsedlinum en badum auk thess um 'eggaldin'. Vid vorum audvitad spurd hvernig vid vildum hafa hann eldadann en hofdum engin tok a ad svara spurningunni, ef blessud konan var tha ad spyrja um thad. Nema hvad, vid fengum svona lika snilldarinnar eggaldinn med sma paprikubitum, lett steikt thannig ad ferskleikinn var enn til stadar jafnvel thott allt vaeri bullandi heitt. Sosan himnesk.


Eins og eg sagdi adan er eg i Xi'an i Shaanxi heradi sem er i mid-Kina, um 400 km nord-austur af Chengdu sem enn er lokud fyrir erlendum turistum i kjolfar jardskjalftans. Samkvaemt deyfingarfraedunum sem eg vann ad a Vedurstofunni aetti mesta hrodun jardskjalftabylgnanna ad hafa verid um 100 sinnum minni i Xi'an en Chengdu, enda er allt i godu lagi her. Sa tho myndarlega sprungu i einum vegg gamallar mosku her i borg i dag. En thad hefur nu aldeilis verid hryst upp i folki i Kina i gegnum aldirnar. Her i Shannxi vard mannskaedasti jardskjalfti (M~8) i heimi arid 1556 thegar um 830.000 manns letu lifid. Naest mannskaedasti jardskjalfti (M7.8) i heimi atti ser lika stad i Kina um 140 km austur af Beijing arid 1976 en tha letust um 250.000 manns. Sa thridji i rodinni er svo Sumotru jardskjalftinn 2004 (M~9.2) sem er einn staersti maeldi skjalfti sogunnar. Brotlengd Sumotru skjalftans er aetladur um 1600 km eda rumlega hringvegurinn okkar ad lengd. Breyting a logun jardar af voldum skjalftans vard til thess ad solarhringurinn styttist 'varanlega' um 2.7 mikro sekundur. Tho skal tekid fram ad tunglid lengir solarhringinn um 1.25 mikro sekundur a manudi.

Oreidan setur sitt mark a ferdina. Eg hafdi eingongu upplysingar um Beijing thegar eg lenti thar fyrir um viku sidan, baedi a bladi og vitneskju. Nylega keypti eg mer ferdahandbok sem eg hef gluggad mikid i til ad finna ut ur thvi hvert eg vildi nu eiginlega fara naest eftir Beijing, ef ekki beint til Mongoliu. Eftir svolitlar vangaveltur akvad eg ad fara sudur til Xi'an til ad geta baedi sed Terracotta herinn og farid svo rolega nordur thadan og komid vid a minna turistalegum stodum. I dag fannst mer thad hins vegar taka of litinn tima - ad eg yrdi kominn nordur til Beijing of fljott - og skodadi thvi moguleikann a ad fara i siglingu ad stiflunum thremur i naesta heradi og leist vel a. Hins vegar hofdu fregnir minar af thvi ad sudur-Kina vaeri vinsaelt af ferdalongum, vegna nandar vid natturuna, minnihlutahopa og thorp (ju og kannski hass), gert jardveginn i hausnum minum tilbuinn til ad heyra enn ein medmaelin fra indverskri, fullordinni konu sem settist vid hlid mer thar sem eg sat og readdi midakaup vid afgreidslustulku a farfuglaheimilinu. Um halftima sidar hafdi eg skipt um skodun og keypt flugmida til Guiling i Gunagxi heradi. Thetta herad a landamaeri ad Vietnam svo a morgun verd eg kominn i hinn enda landsins sem eg byrjadi i.

Myndir fra Beijing hluta ferdarinnar eru allar komnar inn a flickr.

Hugheilar kvedjur,
Gunnar Geir

P.S.
Athyglisverd grein a BBC:

Chinese views on an unblocked BBC

Fyrir tha sem hafa ahuga ad sja myndirnar minar STAERRI ad tha maeli eg med thvi ad their skrai sig a flickr.com. Til thess ma nota nuverandi yahoo adgang ef til er. Their sem eru skradir inn a flickr eda yahoo geta smellt a 'All Sizes' fyrir ofan mynd sem their vilja sja staerri og vollah!

Beijing

Halló allir!

Ég hef haft margt fyrir stafni í Beijing síðan ég kom hingað. Það er varla hægt að tala um frí því ég er yfirleitt uppgefinn á kvöldin. Ég sef í herbergi með 5 öðrum túristum á vinsælu farfuglaheimili og hef því haft tækifæri til að kynnast áhugaverðu fólki. Í dag kynntist ég tékkneskri stúlku sem er á sömu leið og ég, þ.e. norður, en reyndar ætla ég fyrst suður á bóginn svona rétt til þess að gera ferðina norður aðeins lengri, meira um það seinna. Ein ítölsk stúlka hafði aldeilis áhugaverða ferðaáætlun: Hún ætlaði að fylgja silkiveginum vestur án þess að koma við í Pakistan.

Í mars á þessu ári varð túrisminn í Pakistan fyrir miklu áfalli þegar sprengju var hent inn á ítalskt veitingahús. Líklegast beindist árásin gegn nokkrum FBI mönnum sem sátu þar að snæðingi. Ein tyrknesk kona dó en 12 aðrir særðust. Þegar ég var í Pakistan heyrði ég því fleygt að það hafi enginn útlendingur verið drepinn í landinu af hryðjuverkamönnum síðan gyðings ljósmyndari elti uppi uppreisnarmenn í Balochistan árið 2001 með áðurgreindum afleiðingum.

Með því að sneiða hjá Pakistan á leið sinni vestur þarf blessuð konan og hópurinn sem hún fer með að fara í gegnum mörg miðasíulönd. Í febrúar á þessu ári byrjaði hópurinn að sækja um vegabréfsáritanir í Kyrgistan, Uzbekistan, Túrkmenistan og Íran. Slíkt ævintýri felur í sér að senda vegabréfið sitt úr landi í ein 4 skipti. Ég var heppinn að Rússland og Kína hafa sendiráð á Íslandi.

Ég hef á tímum verið klassískur túristi hérna í Beijing. Ég hef séð fánaathöfnina á torgi hins himneska friðar, skoðað forboðnu borgina, gengið 10 km leið á múrnum mikla, skoðað sumarhöll keisaranna og himneska hofið. Ég verð að segja að allur þessi arkitektúr fer að verða hálf þreytandi þó hann sé auðvitað magnaður. Múrinn mikli var reyndar sér á báti.

Við lögðum af stað frá farfuglaheimilinu klukkan 6 um morguninn og vorum komin á múrinn rúmlega 10. Við tók löng og ströng ganga í um 40 stiga hita. Sem betur fer er svolítil gola í þeirri hæð sem múrinn er. Það var merkilegt að sjá hvernig múrinn var uppi á öllum hæstu hólum/fjöllum sem sáust í fjarskanum og það var kærkomið að geta aðeins spókað sig í náttúrunni þó að með náttúrunni eigi ég við stærsta mannvirki heims : )

Á kvöldi annars dags í Beijing gekk ég um og skoðaði kolkrabba- og skordýraspjót í skyndibitastræti miðbæjarins með kókoshnetu í hendi. Ég var með rauða nepalska hattinn minn og í skær græna bananabolnum mínum og fíflaðist í sölustúlkum sem reyndu að draga mig inn í búðirnar, bókstaflega. Þá kemur til mín kínversk stúlka sem talaði ágæta ensku og spurði mig furðu lostin hvers vegna ég væri að draga sölufólkið út úr búðunum sínum. Eftir nokkurt spjall settumst við inn á veitingahús og héldum áfram að spjalla og úr varð að hún fylgdi mér í forboðnu borgina næsta dag og fræddi mig um staðinn. Mér fannst ég heppinn að hafa kynnst Kínverja sem talar ensku - hún hafði lokið B.A. gráðu í ensku - og notaði tækifærið til að spyrja hana alls konar erfiðra spurninga.

Umræðurnar spunnust t.d. um minnihlutahópa Kína, sem hún taldi heimskari en Han Kínverja sem telja 95% af þjóðinni. Karlar eiga vist ad vera gafadari en konur samkvaemt henni og besta daemid um thad atti ad vera kynjahlutfoll karla i visindum og taeknigreinum. Eg reyndi nu ad koma skodunum minum a framfaeri um thetta, t.d. breytingu kynjahlutfalla i thessum greinum i vesturlondum og einnig ad ordid 'intelligent' vildi eg ekki beita a haefileika mannsins til ad leysa rokfraedilegar thrautir a bladi.

Típetar fannst henni vera brjálaðir og auk þess, sem þarf svo sem ekki að koma á óvart, að Taiwan og Típet eigi að tilheyra Kína. Einhvernvegin missti ég út úr mér að Mao hafi verið ruglaður......en því var hún aldeilis ekki sammála. Líklegast gerði karlinn margt gott, eitthvað þurfti nú til að hrista upp í keisaraliðinu í landinu, eitthvað róttækt. Eg geri ekki mikid af thvi ad tala vel um thessa indaelis kinversku vinkonu en thad skal tekid fram ad hun var ekki ad troda thessum skodunum upp a mig heldur ad reyna ad njota samraedanna vid mig (vonandi tokst thad ad einhverju leiti!). Thessi vidhorf eru liklegast ekki heldur einsdaemi i Kina eda almennt sed i throunarlondum.

Ég spurði hvort einhver kynfræðsla færi fram í kínverska skólakerfinu og þegar hún neitaði því sagði ég hálf hikandi frá því hvernig einn kennarinn okkar í Mosfellsbæ sýndi hvernig ætti að nota smokkinn í verki á risastórum banana. Þessi umræða og aðrar persónulegar spurningar voru sýnilega óþægilegar fyrir blessaða stúlkuna. Í okkar síðustu samræðum var hún þó farin að þora að sýna forvitni sýna fyrir t.d. samkynhneigðum og hinum og þessum kynferðismálum með spurningum sem ég átti erfitt með að svara óbrosandi. Kannski hitti ég hana einhverntíma aftur hérna í Beijing en eitt og annað fannst mér benda til þess að hún hefði hug á því að flytja frá Kína og gaeti sed mig sem mogulegan lykil i tha att.

Hugheilar kveðjur,

Gunnar Geir

Allt í fína!

Jæja, þá er ég kominn til Kína.

Allt hefur gengið vel miðað við aðstæður hingað til. Eitthvað virðast þó kínversk stjórnvöld hafa gert mér grikk í tengslum við bloggsíðuna. Ég get skrifað inn færslur, líklega vegna þess að ég geri það á léninu blogger.com, en get ekki skoðað afraksturinn á blogspot.com.
Við sjáum hvað setur.

mmmm bananarnir hérna eru litlir og safaríkir....

Eftir ríflega þriggja tíma svefn á leiðinni til Þýskalands tók við 12 tíma 'bið' eftir fluginu til Kína. Frá klukkan 6 um morguninn til 10 gekk ég um götur Dusseldorf í blíðskaparveðri eins og uppvakningur. Þegar ég var vakinn í einum sporvagni borgarinnar fékk ég hugljómun - KAFFI ! Fólk drekkur víst kaffi þegar það er þreytt. Ég fann næsta kaffihús og hugðist slá tvær flugur í einu höggi með stærðarinnar ískaffi. Hálfum lítra síðar sá ég svo að kaffið var í raun koffínlaust og hafði þá ómögulega lyst á meiru. Á leið minni á flugvöllinn sofnaði ég aftur en sem betur fer vakti indæl kona mig á flugvallarstoppinu og kom þannig í veg fyrir óvissuferð til Dortmund.

Ég flaug með AirBerlin bæði til Dusseldorf og til Beijing. Í fyrri vélinni voru 2 sæti fyrir hvern farþega en 4 sæti í Airbus vélinni til Beijing. Ég svaf í fjórum sætum nánast alla leiðina. Einhverntíma leit ég aftur fyrir mig og sá 3 farþegar á 80 sæta akri. Mæli með þessu !!

Ég er að safna kröftum á ágætis farfuglaheimili hérna í Peking. Ég þarf á þeim að halda til að skoða allar myndavélabúðirnar hér í næsta nágrenni. Skrifa svo aftur þegar ég hef eitthvað merkilegt að segja.

Kínverjar eru indælir !!! (smá fordómar)

Í upphafi ferðar...

Þann 2. júní næstkomandi á ég bókað flug til Beijing - aðra leið. Í ferðalagi mínu í Suður-Asíu í fyrra gat ég ómögulega fengið sjálfan mig til þess að skipuleggja ferðina mína upp á dag og eitthvað lítur út fyrir að ég verði jafn óskipulagður í þessari ferð. Ávinningurinn af skipulagsleysi, eins og ég upplifi hann, er frelsi til þess að vera lengur þar sem mér lýst vel á stað, stund eða fólk sem ég kynnist. Ókosturinn er meiri kostnaður við samgöngur.

Næsta haust flyt ég til vesturstrandar Kanada, nánar tiltekið Vancouver í Bresku Kólumbíu. Þar ætla ég að demba mér í frammhaldsnám í heimfærðri stærðfræði og þarf ég að mæta í skólann 2. september. Þar sem leit að góðu leiguhúsnæði gerist ekki að sjálfu sér, þarf ég á einhverjum tímapunkti að setjast niður og fínkemba þessa tveggja milljón manna borg eftir góðu húsnæði. Þetta gæti sett ferðalaginu einhverjar skorður.

Ég hef 20 daga vegabréfsáritun í Kína, sem þýðir að ég verð að hypja mig yfir til Mongólíu í seinni hluta Júní.

Mongólía
Til að byrja með, þarf kannski að taka fram að Innri Mongólía er hérað í Kína á meðan Mongólía er sjálfstætt ríki fyrir norðan Kína og sunnan Síberíu. Mongólía telst vera strjálbýlasta sjálfstæða ríkið í heiminum með um 1.7 íbúa á hverjum ferkílómetra. Á Íslandi búa næstum því tvisvar sinnum fleiri á hverjum ferkílómetra eða 3 á hvern ferkílómetra (eins og í Síberíu). Í Mongólíu búa aðeins 2.9 milljónir manna á landsvæði sem myndi þekja ein 14 "Íslönd". Til samanburðar réðu Mongólar árið 1279 yfir stærsta samfellda landssvæðinu í sögu mannkyns, eða 33 milljónum ferkílómetra (Sovétríkin þöktu um 22 millj. ferkílómetra til samanburðar).

Það má segja að ég sé að fara öfganna á milli með því að velja Mongólíu sem þungamiðju nú, eftir að hafa heimsótt eitt þéttbýlasta land í heimi í fyrra, Indland.

Í Mongólíu vonast ég til þess að geta notið víðáttu landsins, skelt mér á bak mongólska hestsins og ímyndað mér að ég sé Genghis Khan.....áður en hann varð blóðþyrstur vitfirringur...... og vonandi rekist á einn eða tvo Mongóla til að spjalla við. Tungumálaörðugleikar verða sjálfsagt einhverjir því algengara er að Mongóli kunni rússnesku en ensku.

Í framandi landi finnast fyrirbæri sem geta verið fávísum gesti hættuleg. Heyrst hefur að ég hljóti nú að vera öruggari á þeim svæðum sem ég stefni á núna, fyrir utan kannski Síberíu, sem ég heimsæki mögulega í þessari ferð. Nokkuð ljóst er að hryðjuverkaógnin hefur skapað splunknýjar víddir í heilabúi okkar til að öðlast ótta á framandi stöðum sem og stöðum í okkar nánasta umhverfi. Reyndar er ótti ekki eingöngu bundinn við staði, heldur aðstæður, fólk, dýr og sláttuvélar.

Þegar ég lít til baka og hugsa um þau augnablik sem mögulega voru hættuleg í Indlandi, Pakistan og Nepal, er alveg ljóst í mínum huga að götuhundar fannst mér líklegastir til að bíta mig og smita, og verða til þess að ég félli, með lafandi tungu, á fjóra fætur og aðstoðaði aðra hunda í æði þeirra til að bíta túrista. Það kemur í ljós að fleiri létust í fyrra af völdum hundaæðis en í hriðjuverkaárásum, 55.000 á móti 28.000. Í Indlandi ríkir einmitt mesta æðið.

Götuhundar gæða sér á kúahræi fyrir utan Sewa Ashramið í Delhi.

Margar nætur átti ég erfitt með svefn út af rifrildum á milli hundagengja í Indlandi. Ekki hefði mér þótt verra ef hundar þessir sæu sóma sinn í að ræða þessi mál eins og menn, og þá helst að degi til. Flestir túristar sem ég hitti voru ekki jafn hræddir og ég við að ganga óupplýstar götur í niðamirkri þar sem ég vissi að hundar héldu sig. Hundar þessir voru látnir sofa á götunni, og samkvæmt skilgreiningu voru þeir því götuhundar og í mínum huga smitaðir af hundaæði.

Reyndar hef ég það sterklega á tilfinningunni að hundur sem smitaður er af hundaæði sé ekki hæfur til þess að eiga eðlileg samskipti (voff ,voff) við heilbrigða hunda, hvað þá að taka þátt í þeirri slungnu pólitík sem verndun og viðhald pissusvæða er. Að öllum líkindum voru háværustu hundarnir sem eltu mig og geltu aðeins að hafa áhyggjur af styrk þvagefnis í andrúmsloftinu og mögulega að ögra þeim sem þeir fundu að var hræddur við þá eða of fífldjarfur að horfa í augu þeirra í gegnum linsu. Eðlismunur var á flótta túristans sem datt á rassinn eða leitaði aðstoðar hjá börnum en hjá blessuðum beljunum sem mjökuðu sér í miklu æðruleysi yfir á þvagminni stað. Ekki stingur maður hund af á hlaupum, það vissu kýrnar.

Smellið á myndina til að lesa um atburðarrásina.